Admin

No właśnie, co zrobić w takiej sytuacji? Jak przekonać owego rozmówcę, aby przyznał nam rację.

Oczywiście zakładam, żę to my mamy rację.

To taki luźny temacik, gdyż chcę poznać wasze zdanie.

blue.tomato

sa ludzie, ktorych nic nie przekona, bez wzgledu na to jakie argumenty bedziesz przedstawiac i jakie dowody 'czarno na bialym' podsuwac.

Trzeba wyczuc czy rozmowca jest podatny na przekonywanie, jesli nie to odpuscic albo byc przygotowanym na fajerwerki

Schinella

Niech ponizsza historia, opisana przez Dale'a Carnegie w jego ksiazce How to Win Friends and Influence People (nie wiem czy ksiazka ma polskie tlumaczenie), bedzie moim komentarzem do powyzszego watku. Poniewaz nie mam ksiazki pod reka, wiec zrobie krotki skrot owej historyjki.

Otoz sam Dale Carnegie, kiedy byl jeszcze mlody, mial zaszczy uczestniczyc w eleganckim przyjeciu i siedziec przy stole z wybitna osobowoscia, ktora to byla znana z swej szerokiej wiedzy na temat biblii. Podczas rozmowy padla sentencja, ktora ow znawca przypisal jednej z biblijnych ksiag. Dale Carnegie byl zas przekonany, ze cytat pochodzi z zupelnie innego zrodla, zwrocil wiec grzecznie uwage na pochodzenie cytatu. Przy stole zapadla chwila milczenia i konsternacji, gdyz mlody czlowiek podwazyl slowa autorytetu. Wywiazala sie krotka dyskusja, a obie strony uparcie bronily swych przekonan.
Gospodarz spotkanie poprosil Dale'a na bok i wytlumaczyl mu, zeby przyznal sie do pomylki mimo, iz wiedzial ze Dale ma racje. Zrobil tak, gdyz mlody czlowiek jeszcze nie zrozumial iz popelnil faux pas publicznie podwazajac slowa uczonego, a poprzez dyskusje nic nie zyskal, uczony obstawal przy swoim zdaniu, a Dale wyszedl na niedouczonego. Nie dalo sie bowiem przy stole udowodnic, ze Dale ma racje. Jedyne co zyskal to to, ze ow uczony mial go za impertynenta, ktory mial czelnosc zdyskredytowac go publicznie udowadniajac jego niekompetencje.

__________________
Moj blog o wizerunku, stylu i etykiecie

Magdalena

Zgadzam się z Blue Tomato, czasem lepiej pogodzić się z tym, że ktoś 'wie lepiej' (czyli po swojemu) - ale wówczas konwersacja z takim człowiekiem traci sens...
Nawet ironizowanie nie przekona do zmiany zdania...

nm.buba011

agumentowanie swoich racji, gdy stoimy na straconych pozycjach, jest najbadziej twórcze, o czym wspominał Seneka Mł, a wcześniej Sokrates.

Admin

Odpuścić znaczy poddać się? Zawsze pozostaje takie niemiłe uczucie :/

Jaga

W pracy często mam do czynienia z pracownikami urzędów, którzy zaszczycają nas kontrolami. Nie uwierzylibyście, jaki bzdury czasem wygadują. I prawdziwą finezją trzeba się wykazać, by równocześnie
- dowieść swoich racji
i
-nie dać odczuć kontrolującemu, że jest ignorantem.

Admin

Dlatego właśnie warto uczyć się komunikacji interpersonalnej

Jago, a co powiesz na ludzi, którzy ewidentnie są zablokowani. Nic do nich nie dociera, a można wiele takich osób spotkać. Czy z taką osobą da się "wygrać" (zakładając, że to my mamy rację)?

Magdalena

Możliwe by to było wówczas, gdybyśmy odblokowali taką osobę - ale ja np. nie wierzę, że to się uda. Tym bardziej jest to działanie wątpliwej skuteczności w przypadku osób w wieku niemłodzieńczym - im dalej, tym większe skostnienie umysłu, jak mi się wydaje.

__________________
Czuję się świetnie w roli... seniora Zastanawiam się, czy jest jakiś kolejny etap wkładu w działalność forum...

Admin

Własnie Czy waszym zdaniem istnieje "skostnienie umysłu"? Pytam ponieważ nie znam badań na ten temat, a wiem, że coś takiego istnieje. Pytam, czy jest to potwierdzone naukowo, czy to jakiś psychologiczny wymysł. Ciekawe jest to, że taki stan skostnienia blokuje tylko odbieranie zdań odmiennych od swoich, a nie możliwość uczenia się.