Tlen

Witam mam na imię Krzysiek, mieszkam w Kietrzu niedaleko Opola, mam 16 lat i chciałbym zadać wam pytanko, mianowicie: Jak myślicie, czy znajomość savoir-vivre jest w życiu jednym z najważniejszych "przedmiotów" do nauki? Czy jest wiele sytuacji w życiu w których jego nie znajomści jest niedopuszczalna? Przytoczcie jakiś przykład. Z góry dziękuje za jakąkolwiek odpowiedź

nm.buba011

nikogo, za brak manier jeszcze nie ukarano.

Pytanie bardzo dobre, jako temat wypracowania. Spróbuj napisać samemu.

djdomin

Jeśli się chce egzystować z ludźmi "na poziomie", to pewne pojęcie trzeba mieć. Bo moze się okazać, że np. zaproszenie było podwójne: pierwsze i ostatnie... co gorsza, inni skreslą człowieka automatycznie.

__________________
Dominik Jan Domin

Marcin

Nic nie jest przymusem. Savoir-vivre to filozofia i sztuka zycia. Pomaga nam żyć szlechetnie, przejśc z klasą przez życie. To absolutnie nie są wykute regułki z książek, etykiety nie da się wykuć, ot tak.
Mysle, ze nie ma sytuacji, w których brak znajomosci etykiety byłby niedopuszczalny, ale trzeba byc świadomym, że moze nam to popsuć opinię, możemy nie dostac wymarzonej pracy, nie spodobać się rodzicom partnera/ partnerki itd. Wiesz, można by o tym pisać i pisać, jest to temat nieskończony

__________________
"Eleganckim się jest, a nie bywa."

Schinella

Savoir-vivre ulatwia zycie. Wsrod osob, ktore go znaja i wedlug niego postepuja nie ma niedomowien czy problemow kto, co, kiedy powinien zrobic i jak.
Dlaczego warto poslugiwac sie w zyciu SV? Bo okazuje sie tym szacunek dla innych osob i przede wszystkim sobie. Ustepuje miejsca w autobusie starszej osobie, bo to jej to miejsce jest bardziej potrzebne i swiadczy to o mojej kulturze osobistej, swiadczy dobrze o mnie. Potrafie zachowac sie w wielu sytuacjach z taktem i klasa, unikam obrazania innych i nieeleganckich zachowan, i czuje sie z tym lepiej niz gdybym zachowala sie wulgarnie, przygadala, wygrala miejsce w autobusie za wszelka cene.
Ktos kto zachowuje sie jak dzentelmen lub dama bedzie budzil szacunek, zbuduje swoj pozytywny wizerunek, bedzie podziwiany za styl i wszelkie przymioty, dlatego nie wystarczy li tylko znac zasady SV, nalezy je stosowac i dazyc do perfekcji, ktora nie jest tylko wyuczona maniera ale calym stylem bycia.


A kiedy mam watpliwosci jak sie zachowac, gdy SV nie ma na to prostej reguly to przyswiecaja mi 3 ponizsze mysli:

“A gentleman will not insult me, and no man not a gentleman can insult me” Frederick Douglass (Dzentelmen mnie nie obrazi, a nie-dzentelmen nie moze mnie obrazic)

“The more you act like a lady, the more he'll act like a gentleman.” Sydney Biddle Barrows (Im bardziej zachowujesz sie jak dama, tym bardziej on bedzie zachowywal sie jak dzentelmen)

"A woman can be over dressed, but not over elegant." Coco Chanel (kobieta moze sie ubrac ponad okazje, ale nigdy zbyt elegancko)

__________________
Moj blog o wizerunku, stylu i etykiecie

canberra

Owszem może nikogo nie ukarano za brak znajomości dobrych manier. Ale lepiej jest je znać, żeby w określonych sytuacjach się nie wygłupić. Niekoniecznie mam na myśli codzienne sytuacje, jak np. ustępowanie miejsca starszym osobom, ale bardziej mam na myśli bardziej oficjalne przyjęcia, czy gale. Będąc na takim oficjalnym przyjęciu dobrze wiedzieć jest jakich sztućców używać, czy kiedy podać rękę nowo poznanej osobie.
Niemniej jednak pominąwszy już wielkie gale moim zdaniem znajomość dobrych manier ( nawet najbardziej podstawowych) może nam ułatwić życie na co dzień.

nm.buba011

nasze zachowanie(dama/dżentelmen) najlepiej poznać... na biwaku. Kto nie umie się zachować w podrzędnej sytuacji, ośmieszy się jeszcze szybciej na wielkiej gali.