Admin

Kolega zadał mi dzisiaj takie pytanie. Dla lepszego zrozumienia podam przykład. Na obiedzie rodzinnym spotykają się rodzice oraz państwo młodzi. Młodzi są już po zawarciu związku małżeńskiego. Matka panny młodej przeszła z panem młodym na relacje mamino-synowe. Wracając jednak do obiadu. Problem polega na tym, że aktualnie przy stole siedzą dwie mamy. Jedna ta prawdziwa, a druga ta, która pozwoliła do siebie mówić mamo. Jak miałby zachować się kolega, gdyby musiał zwrócić się do swojej teściowej? Mama przecież jest tylko jedna i to dość kłopotliwa sytuacja.

__________________
Tiszej jediesz, dalsze budiesz!

Marcin

Ciekawe pytanie Życie potrafi nas zaskoczyć! Tez czekam na jakies odpowiedzi.

nm.buba011

teściowa i zięć przeszli na nazewnictwo, domniemanie, że obustronnie, na: mama-syn. To jest już faktem.
Siedząc przy stole, do słów dodajemy kontakt wzrokowy i nie ma nieporozumień. Od dawna, powszechnie wiadomo, że to tytuł kurtuazyjny, umowny, choć teściowa teściowej nie równa. Nie widzę tu nic niestosownego, zaskakującego.

Marcin

Też o tym pomyślałem, ale co w sytuacji, gdy mamy nie patrzą? Na przykład jedza zupę albo stoją tyłem i oglądaja kwiaty ? Oczywiście hiperbolizuję trochę, bo temat - pomimo, że nie jest tak wazny i taka sutuacja nie zdarza się często - jest ciekawy

nm.buba011

Unika się takich sytuacji. Na odległość czy do osób od nas odwróconych, zwracamy się przeważnie krzykiem w sytuacji zagrożenia, np: pali się. Inaczej jest mało eleganckie, po za omawianą nieprecyzyjnością. Do pań stojących tyłem można dodać rozróżnienie: moja mamo lub mamo Iwonki.