Magdalena

Jeśli spaceruję sobie w parku i nagle podbiega duży pies, bez kagańca, bez smyczy - jeśli bym się bała tej psiny, to czy wypada mi zwrócić uwagę właścicielowi, że duży pies powinien być na smyczy? Nie pracuję w straży miejskiej, więc z zasady nie powinnam, ale... Mój znajomy miał kiedyś iście nieprzyjemną sytuację (kiedy był nastolatkiem): siedział nad jeziorem, gdy nagle od tyłu podbiegł wilczur i skoczył na niego, strącając go do wody. Właścicielka oczywiście wołała swojego pupila, jednakże on nic sobie z tego nie robił. Od tamtej pory znajomy boi się psów.
Panuje naprawdę dziwny obyczaj nietrzymania psów na smyczy, nie mówiąc o niezakładaniu kagańca. Ja się psów nie boję, ale wyobrażam sobie, że wiele osób ma z tym kłopot, nie mówiąc o zagrożeniu wobec dzieci. Mnie nie przekonuje argument, że "pies nic nie zrobi, jeszcze nikogo nie pogryzł" itp.

blue.tomato

obyczaj obyczajem, ale co na to prawo? (ja nie wiem, psa nie mam)

osobiscie jestem przeciwnikiem zwracania obcym osobom uwagi, jak piszesz od tego sa sluzby porzadkowe

Admin

Powszechnie wiadomo, że "one" są, ale nie tam gdzie trzeba

blue.tomato

zaobserwuj jak sie ludzie zachowuja kiedy obca osoba do tego nie upowazniona (a czasem upowazniona) zachowuja - stawiaja sie okoniem. Zamiast zwracac uwage chyba lepiej zaczac rozmowe na temat psow ogolnie i np opowiedziec historyjke o znajomym - wtedy jakas szansa jest ze wlasciciel psa wezmie to sobie do serca.

Wg mnie posiadanie wielkich psow w miescie to paranoja - ani warunkow mieszkaniowych na to nie ma, ani pies sie porzadnie wybiegac nie moze.

Magdalena

Tego typu rozmowy kończą się zwykle stwierdzeniem w stylu: "Ale mój pies nigdy nikogo nie ugryzł, jest taki spokojny, mam go tyle lat i naprawdę nie ma się czego obawiać z jego strony". Gdyby osoba taka wzięła pod uwagę fakt, że duży pies to (jednak) zagrożenie, z pewnością prowadziłaby go na smyczy lub zakładałaby mu kaganiec. Skoro nie prowadzi, to widocznie nie bierze pod uwagę zdania innych.

Jeszcze coś dodam - otóż kiedyś idąc ulicą (w centrum Krakowa!), natrafiłam na właścicieli dwóch naprawdę 'pokaźnych' psów (doga i owczarka niemieckiego)... To, że ja tylko je zobaczyłam, to nic, gorzej, że one=psy siebie też zauważyły - jak zaczęły szczekać i biec ku sobie, czym prędzej oddaliłam się z miejsca zagrożenia. Pozostało mi uczucie współczucia dla jednego z właścicieli (tego, który miał doga), trzymającego się kurczowo drzewa i patrzącego z dołu na swojego psa - gdy ten stawał na dwóch łapach... Psy BYŁY prowadzone na smyczy.