Magdalena

Dziś miałam nieprzyjemność być pozbawiona miejsca siedzącego na uczelni, na korytarzu. Wyglądało to tak, że na korytarzu stały 2 ławki, a przy nich po jednym krześle. Siedziałam na jednym z krzeseł i siedziałam, i nie zamierzałam rezygnować z tego miejsca, aż tu nagle przyszły jakieś dwie dziewczyny - jedna zajęła wolne krzesło, a druga... moje (ja wstałam tylko na chwilkę, by zajrzeć do torebki). Stałam bezpośrednio przy krześle, ale jedna z tych dziewczyn je zajęła - przy mnie. Szczerze mówiąc, zgłupiałam: nie wiedziałam, czy zwrócić jej uwagę, że to moje miejsce, ale ostatecznie zrezygnowałam z konwersacji, uznając (być może niesłusznie) jej nietakt za zbyt duży, by zwracać uwagę. Głupie, ale prawdziwe...
Czy powinnam była jej powiedzieć, że to moje miejsce? Wyglądałoby to na jakąś walkę o siedzenie

Admin

Czasami można spotkać takich ignorantów, jak ta dziewczyna, o której piszesz. Sama sytuacja, w której ona zajęła twoje miejsce do siedzenia, była nieodpowiednia. Moim zdaniem tu tkwi problem, a nie w tym, czy powinnaś upomnieć się o swoje. Uważam więc, że to ona zawiniła, bo gdyby nie zajęła Ci miejsca, to by tego problemu nie było. Cokolwiek byś zrobiła w takiej sytuacji, byłoby pewnie jakoś usprawiedliwione przez zaistniała sytuację.

Magdalena

Czyli miałam pełne prawo zwrócić jej uwagę? Ale tu jest też kwestia tego, czy nie wyszłabym na jakąś niemiłą, czepiającą się nie wiadomo czemu osobę ;/

__________________
Czuję się świetnie w roli... seniora Zastanawiam się, czy jest jakiś kolejny etap wkładu w działalność forum...

Admin

Ja nie napisałem że miałaś pelne prawo, a że ta sytuacja była już wcześniej "zboczona". To tak jak z chusteczką, o której kiedyś rozmawialiśmy na tym forum z bubą, chyba. Jeżeli coś jest na początku skazane na straty, to ciężko szukać dla tego rozwiązania.